اقتصاد جهانیِ امروز را نمی‌توان بدون درک میراث ساختاریِ دوره استعمار و بازبازتولید آن در قالب‌های نوین فهم کرد. نظریات پسااستعمارگرایی نشان می‌دهند که اگرچه دوران استعمار مستقیمِ سرزمین‌ها به پایان رسیده، اما مناسبات نابرابر، تقسیم کار بین‌المللی و وابستگی اقتصادی جوامع جنوبِ جهانی به کانون‌های قدرت همچنان استمرار دارد. ساختار معاصر تجارت، نظام‌های مالی بین‌المللی و حتی مدل‌های توسعه، غالباً بر پایه الگوهای تحمیلی گذشته عمل می‌کنند و نهادهای اقتصادی مدرن ناگزیر با چالش‌های رهایی از این سلطه فرهنگی و اقتصادی مواجه هستند. بررسی این حوزه به مخاطب کمک می‌کند تا علل ریشه‌ای نابرابری جهانی، عقب‌ماندگی‌های ساختاری و تلاش جوامع گوناگون برای دستیابی به استقلال واقعیِ اقتصادی را به روشنی درک کند.
مطالب منتشرشده در حوزه پسااستعمارگرایی
چکیده این متن با اتکا به رویکرد استعمارزدایی از روش، راه‌های استعمارزدایی از یک پروژه پژوهشی را بررسی می‌کند. چارچوب نظری مطالعه، با نقد گفتمان‌های مسلط غرب‌محور، بر پنج لایه استعمارزدایی معرفتی، تاریخی، روش‌شناختی، زبانی–بازنمایی و نهادی استوار است. در سطح عملی،...
ادامه خوانش ←چکیده نقدهای پسااستعماری علم، ادعای جهان‌شمولی دانش مدرن غربی را به چالش می‌کشند و نشان می‌دهند که علم نه حقیقتی خنثی، بلکه برساخته‌ای تاریخی درهم‌تنیده با استعمار، سلطه...
آرای آگوست کنت، فیلسوف و ریاضی‌دان فرانسوی و بنیان‌گذار مکتب اثبات‌گرایی، بیش از هر حوزه‌ای در اقتصاد جریان غالب تبلور یافته و به شکلی پایدار در آن نهادینه...
توسعه یافتن، رؤیای مشترک اغلب کشورهای توسعه‌نیافته است. بااین‌حال، پرسش بنیادین این است که منشأ این «وظیفه‌ی جمعی» چیست؛ وظیفه‌ای که اگرچه به‌سبب ناکامی‌های مکرر همواره در معرض...
شناخت پیش‌فرض‌های شرق‌شناسانه علوم اجتماعی از جمله اقتصاد که در توجیه علمی پروژه عظیم استعماری توسعه نقش‌آفرینی می‌کند، در راستای شناخت بهتر حقیقت، کاهش خشونت و سرکوب افراد...
پسااستعمارگرایی یکی از رویکردهای مهم در نظریه اجتماعی و فرهنگی معاصر است که به مطالعه آثار استعمار بر جوامع و فرهنگ‌ها و نظام‌های دانایی میپردازد. این رویکرد صرفا...