دسامبر 16, 2025
/
اقتصاد نئوکلاسیک که رویکرد مسلط و رایج در آموزش رسمی اقتصاد به شمار میآید اغلب تصویری بسیار انتزاعی و سادهشده از انسان ارائه میدهد. در این چارچوب نظری نیروی کار به یک نهاده به نام کار فروکاسته میشود و خریداران صرفا به مصرفکنندگان تبدیل میشوند. فرض اساسی این است که افراد تصمیمگیرندگانی کاملا عقلانی هستند که هر یک به صورت مستقل در پی بیشینهسازی مطلوبیت شخصی یا سود خود عمل میکنند. قیمتها و بازارها نیز به شکلی تقریبا جادویی همه این انتخابهای اتمیزه را هماهنگ میکنند و به نتیجهای کارا منتهی میشوند. هرچند این الگوی ساده میتواند برخی پدیدههای بازار را توضیح دهد اما بخش بزرگی از واقعیتهای تعیینکننده حیات اقتصادی را نادیده میگیرد. به طور خاص این رویکرد توجهی به این واقعیت ندارد که انسانها چگونه با یکدیگر همکاری میکنند تا قواعد نهادها و اهداف مشترکی را شکل دهند که مسیر زندگی اقتصادی را تعیین میکند. با تقلیل انسانها به واحدهای منفرد نیروی کار یا مصرفکنندگانی در جستوجوی رضایت فردی نظریه نئوکلاسیک از درک قدرت جمعی تجربههای مشترک و مشروعیت تصمیمگیری دموکراتیک بازمیماند. در این مقاله توضیح داده میشود که اقتصادهای واقعی چگونه در بستر جامعه ریشه دارند و چرا علم اقتصاد باید نهادها فرهنگ و مشارکت اجتماعی را نیز در کنار افراد انتزاعی در نظر بگیرد.